Mikotoksyny są toksycznymi substancjami wytwarzanymi przez pleśnie, które mogą negatywnie wpływać na zdrowie loch, tym samym prowadząc do zaburzeń w rozrodzie. Obecność tych związków w paszy, zwłaszcza w zbożach, jest poważnym problemem w hodowli trzody chlewnej.
Skuteczność krycia trzody chlewnej jest kluczowym elementem w hodowli świń. Właściwe podejście do rozrodu loszek i loch wpływa na zdrowie stada oraz rentowność produkcji. Problemy takie jak brak rui czy słabe krycie mogą znacznie obniżyć wydajność.
Ptaszyniec kurzy (Dermanyssus gallinae) to ektopasożyt z rodziny roztoczy, który atakuje drób, szczególnie nioski. Żywi się krwią ptaków, co prowadzi do poważnych konsekwencji zdrowotnych i ekonomicznych w hodowlach drobiu. Jest trudny do zwalczenia ze względu na swoją wytrzymałość – może przeżyć nawet do 8 miesięcy bez pożywienia.
Odporność drobiu hodowlanego to kluczowy czynnik wpływający na zdrowie i wydajność stada. Odporność dzieli się na specyficzną (odporność nabyta, ukierunkowana na konkretne patogeny) oraz niespecyficzną (wrodzoną, działającą przeciwko szerokiemu spektrum czynników chorobotwórczych).
Zarówno u nioski konsumpcyjnej i reprodukcyjnej nieśność jest ważnym parametrem produkcyjnym. Występują 3 główne etapy u nioski konsumpcyjnej, na które należy zwrócić uwagę by uzyskać odpowiednią krzywą nieśności: odchów, szczyt nieśności i wiek po 35 tygodniu.
Hodowla drobiu jest narażona na różnorodne infekcje bakteryjne, które mogą znacząco wpływać na zdrowie zwierząt oraz produkcję. Bakterie to mikroorganizmy, które mogą występować w trzech formach: tlenowych (wymagających tlenu), beztlenowych (żyjących bez tlenu) oraz względnie beztlenowych (mogących dostosować się do różnych warunków). Dzielą się również na bakterie patogenne (chorobotwórcze), komensalne (nieszkodliwe) oraz symbiotyczne (korzystne dla organizmu).